قصه پر فراز و نشيبي كه قبل از دولت نهم به آرامي زندگي ميكرد، روز گذشته به پايان رسيد. همه بر خلاف آن روز كه اين مرد سياه پوش در صحن علني مجلس حاضر شد و اشهد خود را ادا كرد، امروز ناراحتيم . براي كردان غصهاي نداريم چرا كه خود داند و خداي خودش. روحش قرين رحمت

من ناراحتم و احتمالا امشب براي شادي روح كردان خرما پخش كنم. نميدونم چرا بعضي موقع ها شيطنت ژورناليستي ما گل ميكنه و براي شنيدن يك احسنت وجدانمونو چنان زير پا له مي كنيم كه از اون دنيا غافل ميشي. همين مساله كردان رو چنان با اب و تاب فراوان نوشتيم و دو كلمه هم از خودمون بهش اضافه كرديم كه يادمون رفت وقت حلاليت خواهي نداريم. يا كردان ميرود يا ما و ان دنيا ميماند و پاسخ سوالهايي كه جوابشو بلد نيستيم.
در زمان بستري بودن كردان در بيمارستان براش دعا كردم و ديروز هم كه شنيدم به ديار باقي رفته خيلي براش دعا خوندم. از همه همكاران هم ميخوام حالا كه دير شده و دستمون براي حلاليت خواهي به كردان نميرسه براش دعا كنند.









