اول میخوام درباره کردان بنویسم.شاید همه شما با استیضاح کردان موافق بودید و به نمایندگان تبریک میگید. من هم موافق کنار رفتن کردان بودم اما نه به این شکل و اصلاً از حرفهایی که تو جلسه استیضاح مطرح شد، خوشحال نشدم. به نظرم اگه به قضاوت عادلانه بنشینید، به این نتیجه میرسید که همه ما برای خودمان کردان هستیم و در زندگی خطاهای زیادی داشتیم که حالا لطف خدا این خطاها رو پوشونده.
به هر حال کردان به جز مدرک تحصیلی اشتباه خطای دیگه ای در وزارت کشور نداشت(توجه: فقط عملکرد وزارت کشور) به هر حال همه رو تطمیع کرده بود و دوستان دو خردادی هم سر جاشون به فعالیت در وزارت کشور ادامه میدادن به عنوان مثال خانجانی یا کمالی.البته شنیدم زمان حضور در گلستان و صدا و سیما و... خطاهای دیگری هم داشته که الان بحث من نیست.
بحث من اینه که تو دین ما ریختن ابروی مومن گناه نابخشودنی است. قبول دارم کردان دروغ گفت که شاید بدتر از ریختن آبروی مومن باشه. اما قرار نیست که اگر کردان گناه کرد ما هم ادامه دهیم.
به نظرم با صدام جنایتکار هم اینگونه برخورد نکردند که با کردان کردند. به خدا قصد دفاع از کردان رو ندارم فقط میترسم این موضوع به روال در کشور تبدیل بشه و از فردا اگه از هر کس خوشمون نمیاد آبروشو ببریم.
به هر حال شاید احمدی نژاد هم فکر اینجا رو نمیکرد که کردان رو برکنار نکرد. اما خواهر و برادر من که تسبیح چرخاندن کردان رو مسخره کردید و آن را عوام فریبی نامیدید باور کنید کردان عادت به این کار داشت و در تمام مراسم ها در یک دست تسبیح و دست دیگرش در جیبش بود. اگر تسبیح گرداندن کردان را عوام فریبی میدانید چرا با هوشنگ امیراحمدی ملاقات می کنید؟ حدود یک ماه پیش که امیراحمدی رو دیدمم، چنان تسبیح میگرداند که تعجب میکردید که چرا در پیشانی اش جای مهر نیست! عادل باشید.
در مورد انتخابات بعداً مینویسم چون می دونم تا حالا خیلی فحش بهم دادید.