انتخابات ریاست جمهوری هم در پیشه و از این حرفا. این روزا دلم برای بعضی ها که روی اومدن خاتمی حساب کرده بودند و خودشونو در شغلهای مدیریتی مختلف فرض میکردن، میسوزه. به شخصه البته اگه به کسی برنخوره معتقدم افرادی که به شکل غیر حزبی از خاتمی حمایت کردند بیشتر به دنبال گرفتن پست و مقام بودند و وقتی خاتمی انصراف داد، بیشتر از همه ضربه خوردن. چند تا شونو خوب میشناسم.
میرحسین هم این روزا به شدت اکتیو شده و برام جالبه که بعد از ۲۰ سال سکوت، خیلی بهتر از کسانی که تو این ۲۰ سال خود را فیلسوف همه مسایل میدانستند، سخنرانی میکنه. یاد انتخابات ۸۴ افتادم که با تعدادی از همکاران ایسنا به دفتر میرحسین رفتیم و از ایشون برای حضور در انتخابات دعوت کردیم البته آن روز خودشان در دفتر نبودند و ما با نوشتن خواسته هایمان در دفتری از ایشان خواستیم بیاید.
کروبی هم که شخ اصلاحاته و خدا عمرش بده. من به شخصه به خصوصیات اخلاقی کروبی علاقه دارم و احساس میکنم جدا از خیلی مسایل، فرد مورد احترامی است. امیدوارم همیشه سرزنده و فعال بمونه.
به هر حال ۲۲ خرداد آینده ۴ سال دیگه این مملکت رقم میخوره که امیدوارم هر چی هست خیر باشه.